verruca
Italien
Étymologie
- Du latin verruca.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| verruca \Prononciation ?\ |
verruche \Prononciation ?\ |
verruca \Prononciation ?\ féminin
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | verrūcă | verrūcae |
| Vocatif | verrūcă | verrūcae |
| Accusatif | verrūcăm | verrūcās |
| Génitif | verrūcae | verrūcārŭm |
| Datif | verrūcae | verrūcīs |
| Ablatif | verrūcā | verrūcīs |
verrūca \Prononciation ?\ féminin
Références
- « verruca », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *u̯er-s-
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.