vigil
Français
Étymologie
- Du latin vigil.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | vigil \vi.ʒil\ |
vigils \vi.ʒil\ |
| Féminin | vigile \vi.ʒil\ |
vigiles \vi.ʒil\ |
vigil masculin
Références
- [1] : Reverso (dictionnaire.reverso.net), Synapse, Softissimo, 2007 → consulter cet ouvrage
- [2] : Dictionnaire Mediadico, 1987-2010 → consulter cet ouvrage
- [3] : Alexandria, 2009 Memodata, dictionnaire.sensagent.com, (vigil)
- [4] : « vigil », Larousse.fr, Éditions Larousse 2009
Anglais
Étymologie
- Du latin vigilia (« veille »).
Voir aussi
- vigil sur l’encyclopédie Wikipédia (en anglais)

Latin
Étymologie
- Avec alternance vocalique du radical, de vegeo (« être vaillant ») avec le suffixe -il.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭlēs | vĭgĭlēs | vĭgĭlia |
| Vocatif | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭlēs | vĭgĭlēs | vĭgĭlia |
| Accusatif | vĭgĭlem | vĭgĭlem | vĭgĭl | vĭgĭlēs | vĭgĭlēs | vĭgĭlia |
| Génitif | vĭgĭlis | vĭgĭlis | vĭgĭlis | vĭgĭlium | vĭgĭlium | vĭgĭlium |
| Datif | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus |
| Ablatif | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus |
vĭgĭl \Prononciation ?\
- Vigilant, qui veille, qui ne dort pas.
Dérivés
- vigiles, gardien
- vigiliarum, tour de guet
- vigilo, veiller
Références
- « vigil », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.