sirý
Tchèque
Étymologie
- Du vieux slave сиръ, siru (« seul, orphelin, abandonné, désert ») qui donne le russe сирый (ru), síryj.
Adjectif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | sirý | sirá | siré | |
| vocatif | sirý | sirá | siré | ||
| accusatif | sirého | sirý | sirou | siré | |
| génitif | sirého | siré | sirého | ||
| locatif | sirém | siré | sirém | ||
| datif | sirému | siré | sirému | ||
| instrumental | sirým | sirou | sirým | ||
| pluriel | nominatif | siří | siré | sirá | |
| vocatif | siří | siré | sirá | ||
| accusatif | siré | sirá | |||
| génitif | sirých | ||||
| locatif | sirých | ||||
| datif | sirým | ||||
| instrumental | sirými | ||||
sirý \Prononciation ?\
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons - Attribution - Partage dans les Mêmes. Des conditions supplémentaires peuvent s'appliquer aux fichiers multimédias.